Historia bawełny cz. 2 – Zakazy, szpiegostwo i narodziny europejskiego przemysłu bawełnianego
Jeszcze w XVII wieku Europa była przede wszystkim odbiorcą indyjskich tkanin bawełnianych. Zachwycano się ich jakością i właściwościami, a popyt na nie był tak ogromny, że zaczęto określać go mianem “szału”. Jednocześnie europejscy producenci wełny i lnu obawiali się nowej konkurencji, a kolejne państwa próbowały ograniczyć import bawełnianych wyrobów.
Zaledwie sto lat później sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. To europejskie, a przede wszystkim brytyjskie, manufaktury zaczęły zalewać świat tanimi tkaninami bawełnianymi. Indie, które przez stulecia dominowały w ich produkcji i handlu, stopniowo traciły swoją pozycję.
Jak doszło do tak spektakularnego odwrócenia ról? Dlaczego Europejczycy najpierw próbowali chronić swój przemysł przed bawełną, a później uczynili z niej jeden z fundamentów rewolucji przemysłowej? I jak udało im się prześcignąć indyjskich rzemieślników, którzy przez stulecia uchodzili za mistrzów jej produkcji?
W tej części serii “Historia bawełny” przyjrzę się fascynującej drodze, jaką Europa przebyła od importera indyjskich tekstyliów do światowego centrum przemysłu bawełnianego.